Łk 13, 22-30
"Jezus przemierzał miasta i wsie, nauczając i odbywając swą podróż do Jerozolimy. Raz ktoś Go zapytał: «Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?» On rzekł do nich: «Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie zdołają. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas, stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: „Panie, otwórz nam!”, lecz On wam odpowie: „Nie wiem, skąd jesteście”. Wtedy zaczniecie mówić: „Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś”. Lecz On rzecze: „Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy, którzy dopuszczacie się niesprawiedliwości!” Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, i wszystkich proroków w królestwie Bożym, a siebie samych precz wyrzuconych. Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i siądą za stołem w królestwie Bożym. Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi»."
Ktoś niewymieniony z imienia zadał Panu Jezusowi ciekawe pytanie. I ja bardzo identyfikuję się z tym nieznajomym, bo też chciałbym znać odpowiedź! Pan Jezus nie odpowiada wprost, nie odpowiada jednoznacznie. Ufam jednak, że odpowiedź, którą Pan Bóg daje w tym słowie ma głęboki sens, który w moim sercu wybrzmiewa tak: Szymonie, kocham każdego człowieka. Kocham do szaleństwa miłością dla was niepojętą. Doskonałą, nieskończoną, bezwarunkową. Kocham w ten sposób także i ciebie i nic co robisz albo czego nie robisz nigdy tego nie zmieni - nawet gdy Mnie zdradzasz, nawet gdy się odwracasz, nawet gdy się sprzeciwiasz, nawet gdy grzeszysz, nawet gdy Mnie nie chcesz, nawet gdy Mnie zabijasz. Moja miłość do ciebie jest większa od tego, Moja miłość jest wieczna i jest niezmienna i to przez nią powołałem cię do istnienia, bo Ja Jestem twoim Bogiem. Kocham cię tak bardzo, że ofiarowałem tobie wolność. Czy wiesz co to oznacza mój najdroższy? To oznacza, że Ja choć jestem Bogiem i mogę wszystko, Ja dobrowolnie się ograniczyłem czyniąc przestrzeń dla ciebie, dla twojej woli, żebyś nie był Moim niewolnikiem, tylko wolnym, abyś był Moim oblubieńcem, abyś kochał Mnie, tak jak i Ja ciebie kocham. Spójrz proszę teraz na te drzwi z przypowieści ... wąskie, prawda? Ale czy nadal zbyt wąskie? A może rozumiesz już, że przejście przez nie, nie jest niemożliwe ... bo Ja będę ci towarzyszył, bo tylko ze mną możesz przejść przez te drzwi. Czy rozumiesz też, że tylko ty możesz ze Mną przejść. Tylko ty, a więc nie ty i cała masa tych wszystkich ważnych rzeczy i spraw, tych wszystkich zajęć i miłostek, tych różnych bożków ... bo one cię ode Mnie oddalają. I to jest wyzwanie, bo ukierunkowuje ciebie na to co naprawdę ważne, a więc na Miłość, na Mnie. Bo widzisz ... dla człowieka zbawienie samego siebie nie jest możliwe, ale dla Mnie, dla twojego Boga wszystko jest możliwe. Mogę te drzwi zamknąć, ale utrzymuję je otwarte dla ciebie. Bo jestem Miłością! I dlatego, że jestem przepełniony miłością, dlatego, że kocham cię do szaleństwa, obdarowałem cię wolną wolą i to do ciebie należy decyzja, czy chcesz przejść przez te drzwi, czy nie! Przechodzenie przez drzwi, czy chodzenie w ogóle, jest procesem, szeregiem złożonych czynności. Najpierw ruch jedną nogą, później drugą, zachowujesz balansu, pracujesz rękoma, opierasz się na wielu mięśniach. Proces to nie martwy punkt, to ciągłość. Decyzje podejmujesz teraz tu, cały czas i to od tych decyzji zależy, czy idziesz, czy nie, a jeśli idziesz to w którą stronę. Dlatego to twoje wybory miłości, to twoje wybory Mnie, twojego Boga są twoją decyzją i zawsze jest to wybór teraz tu. Czy rozumiesz już dlaczego nie mogłem dać ci jednoznacznej odpowiedzi?
Panie Jezu Ty wiesz, że jestem słaby, Ty wiesz, że sam z siebie nie potrafię dobrze wybierać, że uciekam od Ciebie. Proszę Panie Boże ucz mnie kochać tak jak Ty kochasz.
_________________ "Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha." J 3, 8
|