1. czytanie (1 Sm 3, 1-10. 19-20) Młody Samuel usługiwał Panu pod okiem Helego. W owym czasie rzadko odzywał się Pan, a widzenia nie były częste. Pewnego dnia Heli spał w zwykłym miejscu. Jego oczy zaczęły słabnąć i już nie widział. A światło Boże jeszcze nie zagasło. Samuel zaś spał w przybytku Pańskim, gdzie znajdowała się Arka Przymierza.
Wtedy Pan zawołał Samuela, a ten odpowiedział: «Oto jestem». Potem pobiegł do Helego, mówiąc mu: «Oto jestem, przecież mnie wołałeś».
Heli odrzekł: «Nie wołałem cię, wróć i połóż się spać». Położył się zatem spać. Lecz Pan powtórzył wołanie: «Samuelu!»
Wstał Samuel i poszedł do Helego, mówiąc: «Oto jestem, przecież mnie wołałeś».
Odrzekł mu: «Nie wołałem cię, synu mój. Wróć i połóż się spać». Samuel bowiem jeszcze nie znał Pana, a słowo Pańskie nie było mu jeszcze objawione.
I znów Pan powtórzył po raz trzeci swe wołanie: «Samuelu!» Wstał więc i poszedł do Helego, mówiąc: «Oto jestem, przecież mnie wołałeś».
Heli zrozumiał, że to Pan woła chłopca. Rzekł więc Heli do Samuela: «Idź spać! Gdyby jednak ktoś cię wołał, odpowiedz: Mów, Panie, bo sługa Twój słucha». Odszedł Samuel, położył się spać na swoim miejscu.
Przybył Pan i stanąwszy, zawołał jak poprzednim razem: «Samuelu, Samuelu!» Samuel odpowiedział: «Mów, bo sługa Twój słucha».
Samuel dorastał, a Pan był z nim. Nie pozwolił upaść żadnemu jego słowu na ziemię. Cały Izrael od Dan aż do Beer-Szeby poznał, że Samuel zyskał potwierdzenie jako prorok Pański.
Psalm (Ps 40 (39), 2ab i 5. 7-8a. 8b-10 (R.: por. 8a i 9a)) Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę
Z nadzieją czekałem na Pana, * a On pochylił się nade mną. Szczęśliwy człowiek, który nadzieję pokłada w Panu, * a nie naśladuje pysznych i skłonnych do kłamstwa.
Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę
Nie chciałeś ofiary krwawej ani z płodów ziemi, * lecz otwarłeś mi uszy; nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy. * Wtedy powiedziałem: «Oto przychodzę.
Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę
W zwoju księgi jest o mnie napisane: † Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże, * a Twoje Prawo mieszka w moim sercu». Głosiłem Twą sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu † i nie powściągałem warg moich, * o czym Ty wiesz, Panie.
Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę Aklamacja (Por. J 10, 27) Alleluja, alleluja, alleluja
Moje owce słuchają mego głosu, Ja znam je, a one idą za Mną.
Alleluja, alleluja, alleluja Ewangelia (Mk 1, 29-39) Jezus uzdrawia chorych
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Po wyjściu z synagogi Jezus przyszedł z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. Teściowa zaś Szymona leżała w gorączce. Zaraz powiedzieli Mu o niej. On podszedł i podniósł ją, ująwszy za rękę, a opuściła ją gorączka. I usługiwała im.
Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych; i całe miasto zebrało się u drzwi. Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił, lecz nie pozwalał złym duchom mówić, ponieważ Go znały.
Nad ranem, kiedy jeszcze było ciemno, wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne, i tam się modlił. Pośpieszył za Nim Szymon z towarzyszami, a gdy Go znaleźli, powiedzieli Mu: «Wszyscy Cię szukają». Lecz On rzekł do nich: «Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam mógł nauczać, bo po to wyszedłem».
I chodził po całej Galilei, nauczając w ich synagogach i wyrzucając złe duchy.
Wola Boża...Czym dla nas jest? Jak ją rozpoznać? Chyba pytania kluczowe dla każdego wierzącego, czyli takiego, który wie, że jego życie nie jest jakimś przypadkiem, zbiegiem okoliczności czy może grą, w której jest tylko pionkiem czy kukiełką pociąganą za sznurki, gdzieś tam z wysoka. Jesteśmy istotami cielesnymi i duchowymi, i żeby próbować w pełni siebie zrozumieć konieczne jest polubienie siebie w całości: tak ciało, jak i duszę, jak i psychikę, oczywiście. Polubić - pokochać się trzeba! - dokładnie tak, jak kocha nas On, nasz Stworzyciel. Pokochać swe zalety i swe wady, pokochać swą potrzebę kochania jak i ból odrzucenia...W tym wszystkim jest Ten, który "pisze prosto po krzywych liniach naszego życia". Ale...ale dochodzimy do sedna rozważań, którymi dzieli się osoba homoseksualna...Jak w TYM, dostrzec Boży plan dla nas? Jak w TYM zobaczyć Jego miłość do nas...? Jak w TAKIEJ wysoce ryzykownej, innej miłości, w tym...skrzywieniu...dostrzec MIŁOŚĆ... Nie mam gotowej odpowiedzi. Jedyne co widzę dziś i czym ośmielam się dzielić, to postawa ucznia mówiącemu Bogu: "teściowa Piotra ma się źle; trapi ją gorączka..." albo tych wszystkich, którzy przynosili Jezusowi chorych i cierpiących, by ich uzdrowił...To postawa człowieka miłosiernego, obdarzającego innych Bożą miłością, bo...sami na Tę miłość tak bardzo jesteśmy uważni...bo to nasz słaby/silny punkt...
|